Ο σχεδιασμός αφορμάται από επιλεγμένα χαρακτηριστικά στοιχεία από την ιστορία της Σάμου. Η γεωμετρία του Πυθαγόρα υπομνύεται στις χαράξεις και τη γεωμετρική καθαρότητα των όγκων με ένα παιχνίδι συνάντησης αμβλειών, οξειών και κατακόρυφων γωνιών που υποδηλώνουν τριγωνισμούς. Το Ευπαλίνειο Όρυγμα εντάσσεται στη χειρονομία εισόδου στο συγκρότημα όπου δύο καμπυλώσεις οδηγούν τον επισκέπτη σε ένα εσωστρεφές πέρασμα, αποτελούμενο από πλευρικά υψηλά τοιχία και μια επιμήκη κλίμακα καθόδου προς την πρώτη πλατφόρμα, η οποία καταλήγει στον διαφώτιστο χώρο υποδοχής με ροϊκές καμπυλώσεις στην οροφή και στον υπαίθριο χώρο του εστιατορίου και της πισίνας. Η βασική δομή του συγκροτήματος αποτελεί μια ραχοκοκαλιά που διατρυπά και ενσωματώνεται στο τοπίο, καμπυλώνει στο δυτικό όριο για να παραλάβει τη γεωμορφολογία του υφιστάμενου ρέματος και ανοίγεται και στρέφεται σταδιακά προς τη θέα. Η κατάβαση στο τοπίο συνεχίζεται από συνεχείς κλίμακες στα δυτικά, από τα πλατύσκαλα των οποίων εκκινούν οι άξονες κίνησης και εισόδου των δωματίων. Λόγω της έντονης κλίσης του εδάφους, η κατασκευή διαμορφώνεται σε πλατφόρμες και σε τρεις διακριτές ενότητες με απρόσκοπτη θέα προς τον κόλπο του Κέδρου. Οι ενότητες εναλλάσσονται σύμφωνα με το χαρακτήρα του χώρου: από δημόσιο – κοινόχρηστο σε ιδιωτικό. Στο ανώτερο επίπεδο εγγύς του δρόμου βρίσκονται: η είσοδος, ο χώρος υποδοχής και αναμονής, η διοίκηση και το εστιατόριο με την πισίνα infinity. Κεντροβαρικά του οικοπέδου διαμορφώνονται τα δωμάτια ως συμπαγείς πέτρινοι όγκοι με ημιυπαίθριους χώρους με ξύλινα στοιχεία, παρτέρια και γυάλινα στηθαία, τα οποία εναλλάσσονται και συσχετίζονται με στόχο ένα πολυποίκιλο χωρικό και αισθητικό αποτέλεσμα. Η πορεία καταλήγει και ολοκληρώνεται σε ένα διαμπερές ανοιχτό πλάτωμα με την κοινόχρηστη πισίνα.